Maandag 1 september 1997

Hudiksvall - Uppsala

vorige dag | routebeschrijving vandaag | volgende dag
 

9h45
Het is wel overtrokken maar het regent niet.
We nemen de tijd voor een wandeling in Hudiksvall vooraleer we verder rijden. De oude pakhuizen langs het water zijn toch wel pittoresk.
En er is zowaar een het informatiebureau ! De vriendelijke juffrouw wil ons kost wat kost de interessantste bezienswaardigheden aanwijzen. Ze raadt ons eveneens aan enkele dagen in de omgeving door te brengen.
De streek kent een toeristische bloei, vooral Nederlanders komen er graag.
Op haar vraag wat onze volgende bestemming is antwoord ik :
"We were thinking of Stockholm or Uppsala, what would you do?"
"I would go to Uppsala, much more cosy than Stockholm. Besides, Stockholm is a dangerous city, you know, pick-pockets and things like that."
Haar beschrijving van alle gevaren die we in Stockholm zouden kunnen tegenkomen, doen vermoeden dat de criminaliteit er erger is dan eender welke Europese stad. Ze is waarschijnlijk nog nooit naar Brussel geweest, en zelfs deze stad valt dan nog best mee.

10h55
Zuidwaarts nu, op weg naar Uppsala.
Het is mistig en het landschap beperkt zich tot dennenbomen en nog eens dennenbomen.

12h20
Per vergissing komen we aan in Bollnås waar we meteen lunchen. Ofwel hebben wij in Söderhamn een richtingsplaat niet gezien ofwel stond er helemaal geen. Dramatisch is het zeker niet, we zijn nu tussen de dennenbomen uit en dat is toch ook wat. We vermijden hierdoor ook de drukkere E4 en nemen de landelijke wegen in de plaats.

13h45
In Sibo nemen we de weg '272' naar Sandviken.

15h10
Sandviken, een kleine industriestad die natuurlijk gedomineerd wordt door de "zagen van Sandvik".
We vervolgen de landelijke '272' die op onze kaart verkleurd is van rood naar geel en duidelijk smaller toont.

16h45
Terwijl we Uppsala binnenrijden kom ook de zon erdoor.
Via het informatiebureau vinden we een 'betaalbare' kamer in een hotel iets buiten de stad. Het is gelegen in een mooi park en het blijkt een voormalige legerkazerne voor officieren te zijn geweest, uit het begin van deze eeuw. Verschillende paviljoenen zijn gerestaureerd, maar andere staan nog half in de steigers. Het centrale gebouw dat voordien de mess was, werd tot restaurant omgebouwd maar is nog niet in gebruik.
Een vriendelijke jongen aan de receptie kan ons wel enkele interessante eethuisjes aanwijzen in het centrum van de stad. Onze keuze valt op een grill-restaurant op een terrasje aan het water. Het is er gezellig en nog wel lekker ook. Als ik aan de kelner vraag welk bier hij me kan aanprijzen, vertelt hij ons dat hij hier pas werkt als Tsjechische student en de dranken niet zo goed kent. Ik laat dan maar mijn keuze vallen op een Fins brouwsel. Daarmee heb ik dan toch ook iets van dat deel van Scandinavië kunnen proeven …

volgende dag