Dinsdag 26 augustus 1997

Gudvangen - Turtagro

vorige dag | routebeschrijving vandaag | volgende dag
 

10h40
Na de stortvloed van gisteravond is het vandaag vrijwel volledig opgeklaard. Terwijl ik de wagen vollaad, staan aan de nabijgelegen ferry terminal enkele Duitse motorrijders te wachten voor de overzet naar Kaupanger. Het is een tocht van 2 uur door achtereenvolgens de Næroyfjord, de Aurlandsfjord en de Sognefjord. Wij kiezen echter de 16 kilometer lange tunnel naar Flåm.

11h20
Flåm is eigenlijk iets te toeristisch naar onze zin.
Twee grote cruiseschepen aan de kade zorgen voor een grote drukte in de souvenirwinkeltjes. De retro-trein die via Flåmsdalen naar Myrdal rijdt, en verder naar Voss, staat gereed in het vlakbij gelegen station.
De Næroyfjord van gisteren is eigenlijk stukken mooier, maar omdat die veel te smal is voor de grote schepen, zal het nooit zo'n toeristische trekpleister worden zoals Flåm. En gelukkig maar…

11h45
Voorbij Aurlandsvangen rijden we op de R50 met haarspeldbochten de hoogte in. Enkele honderden hoogtemeters hoger hebben we een prachtig zicht op de Aurlandsfjord. Eén van de cruiseschepen van daarnet lijkt nu wel miniatuur.

Eénmaal uit de fjord is het landschap volledig veranderd. We zitten op 1300 meter boven de zeespiegel. De 'snøvegen' baant zich een weg over een koude, kale en ruwe vlakte. Een sneeuwhoen zit verscholen tussen de rotsblokken. Hier en daar ligt nog wat sneeuw.

Voorbij het plateau dalen we terug af naar de Lærdalsfjord, één van de zovele zijarmen van de Sognefjord.
Op de weg naar beneden wordt de omgeving terug groener en warmer. Een rivier met ontelbare watervalletjes volgt ons naar beneden.

Een groot bord langs de weg meldt ons dat de ferry van Lærdalsøyri naar Kaupanger sinds kort is afgeschaft. Maar geen nood, hij werd vervangen door 2 tunnels en een korte oversteek tussen Fodnes en Manheller. De Noren zitten blijkbaar niet stil met hun graafmachines. Binnen afzienbare tijd zal het hele fjordengebied ondergraven zijn door tunnels. Wie zich snel wil verplaatsen en lak heeft aan fjorden zal dan zeker aan zijn trekken komen. Reizigers zoals wij zullen dan moeten zoeken naar een mooie ferry overtocht of een landelijk baantje over een bergpas.

13h00
Lærdalsøyri is een dorpje met pittoreske huisjes en twee immens grote hotels. Er worden mooie restauraties uitgevoerd aan de originele houten huizen. De smakeloze betonbouw uit de jaren 60 is echter een doorn in het oog.

En opnieuw moeten we vaststellen dat de straten er zeer verlaten bijliggen. Vreemd …

14h30
Na de lunch - een 'pirog' (broodje met gehakt en een slaatje erbij) - vertrekken we uit Lærdalsøyri door de tunnel naar Fodnes. Voor de korte overzet van de Ardalsfjord naar Mannheller betalen we 96 kronen, heel wat meer dan wat we hier normaal gewoon zijn voor een dergelijk traject. Het is duidelijk dat we hier eveneens de nieuwe tunnel sponsoren.
Bij onze aankomst in Mannheller hebben we geen andere keuze dan opnieuw een tunnel in te duiken. Geen uitzicht dus tot in Kaupanger.
Via Sogndal komen we op de R55, die we noordwaarts nemen om de oevers van de Lustrafjord te volgen.

15h45
In Solvorn zouden we de oversteek kunnen nemen naar Urnes om de staafkerk te bezichtigen, maar tweemaal 15 minuten oversteken zou ons te veel tijd doen verliezen.
Ook de omweg naar de Jostedalsbreen, een gletsjergebied dat vanuit Gaupne via de R604 te bereiken is, zou interessant kunnen zijn. Maar om dezelfde reden kunnen we dat nu evenmin doen.

Het is aangenaam warm in de Lustrafjord. We zitten waarschijnlijk goed beschut tegen de wind. Het zicht op de Feigumfoss aan de overkant van de fjord, 200 meter loodrecht naar beneden, is als een postkaart.

16h30
In Skjolden, aan het einde van de fjord, nemen we tijd voor Ponta's vieruurtje. We zoeken het cafetaria op van een soort cultureel centrum, maar weeral godverlaten. Zwembad, bibliotheek en cafetaria, alles is er, maar gesloten.

17h00
We beginnen aan de Sognefjellsvegen die langs het Jotunheimen Nasjonalpark loopt.
Na enkele haarspeldbochten passeren we een wagen met ski's op het dak, zou er dan toch sneeuw liggen ?

17h30
Turtagro Hotell, het volledig in hout opgetrokken berghotel is gelegen middenin de woeste natuur op 992 meter hoogte. Het is eerder een sterk uitgebouwde berghut met hotel allures en een goede uitvalsbasis voor trektochten in het gebied van Jotunheimen, het Noorse Mekka voor bergwandelaars.
De man aan de receptie kan ons informatie geven over de nodige stafkaarten, de wandelmogelijkheden, klimkursussen, cross country skiing en het weer.
Spijtig genoeg kunnen we niet ingaan op zijn boeiende voorstellen, maar we beloven hier over enkele jaren nog eens langs te komen voor een meerdaagse tocht door het park.

Inmiddels kunnen we genieten van het prachtige zicht over de vallei vanuit onze kamer.

volgende dag