Zondag 24 augustus 1997

Kinsarvik - Bergen

vorige dag | routebeschrijving vandaag | volgende dag
 

10h50
Ochtend in Kinsarvik. We moeten het stellen met lage bewolking. De spits van het kerktorentje komt nauwelijks onder de wolken uit. Het scheelt niet veel of er valt binnenkort ook regen uit.
Dit neemt echter niet weg dat we hier een mystieke sfeer opsnuiven die elders nooit zal te vinden zijn. Geen wonder dat Grieg hier een zomerverblijf had. In deze vallei is de wereld van Peer Gynt tastbaar geworden.

Vandaag rijden we verder noordwaarts. We maken eerst een ommetje langs de Voringfoss, de grootste en bekendste waterval hier in Noorwegen. We zouden nog verder kunnen rijden naar een bekende geitenboerderij 'Storliseter' waar de befaamde bruine geitenkaas wordt gemaakt, maar dat doen we niet. Het is de bedoeling dat we vanavond nog in Bergen geraken.

Sinds het begin van onze reis zijn we nog geen Belgen tegengekomen. Onze woorden zijn nog niet koud of daar komt ons ineens een hele bus Belgen tegemoet gereden. Het is duidelijk niet de favoriete vakantiebestemming voor onze landgenoten. Wie het dan toch doet, heeft liever het gezelschap van een hele bus.

12h00
Voringfoss. Via een aantal haarspeldbochten, tunnels en wegenwerken bereiken we een plein dat als parking dienst doet. Een klein half miljoen bezoekers zouden hier per jaar langskomen, maar dat zal zeker niet op dagen als vandaag zijn. Eén bus, een twintigtal wagens, een 'Kafetaria' en een souvenirwinkeltje, maar geen overweldigende drukte. Verschillende nationaliteiten echter waaronder Duitsers, Italianen, Japanners en nu dus ook Belgen.
De wolken hangen hier nog lager, maar we zitten dan ook enkele honderden meters hoger dan in Kinsarvik. Hoeveel hoger we zitten is moeilijk uit te maken. Zoals reeds geweten lijken Noren immers niet geïnteresseerd te zijn in hoogtemeters. Nergens vinden we enige aanduiding.
Het uitzichtpunt nabij deze parking laat echter maar een deel van de waterval zien. Daarom besluiten wat verder te rijden naar het Fosslihotel dat enkele honderden meters hogerop ligt. De parking nabij het hotel is goed aangeduid en mooi aangelegd. Dat verklaart de 20 kronen die we mogen neertellen om onze wagen op deze plaats achter te laten.
We staan nu hoger dan de waterval en zien hoe het water zich 180 meter dieper in het smalle Mabodal stort. In het dal zelf hangt mist, wat het nog dreigender maakt.

14h00
Terwijl we terug naar beneden rijden stellen we vast dat het eigenlijk interessanter zou zijn om te voet via het Mabodal naar de voet van de waterval te wandelen. Deze mogelijkheid wordt echter in weinig reisgidsen voorgesteld …

14h45
We wachten aan de ferry-terminal van Brimnes. Enkele zonnestralen proberen de fjord op te fleuren.
10 minuten later en 51 kronen armer hebben we de Eidfjord overgestoken en zetten voet aan wal in Bruravik. Via de Vallaviktunnel rijden we naar Granvin en verder naar Kvanndal. Van hieruit volgen we de oevers van de Hardangerfjord, richting Bergen.

16h15
Norheimsund ziet er in een eerste aanblik een levendig dorpje uit. Op een bord aan een hotel wordt aangeduid dat er vandaag ijs voor het vieruurtje aangeprezen wordt in het restaurant. En daar hebben we wel zin in ! Het wordt echter moeilijker als we het restaurant binnenstappen en er geen mens te bespeuren valt, ook geen personeel. We gaan dan maar terug naar buiten en zetten ons aan een tafeltje op het terras. Het is er rustig zitten en we genieten van het intussen beter geworden weer. Voor het ijsje wordt het echter hopeloos, na een half uur staan we weer op zonder iemand gezien te hebben. Om dan toch ons ijsje te vinden stappen we dan maar een kleine supermarkt binnen en kopen er één uit de diepvriesafdeling.
Niets is dus wat het lijkt te zijn, ook niet in Noorwegen.
We stappen terug in onze wagen en rijden verder naar Bergen.

17h15
De Steindalsfossen, enkele kilometers buiten Norheimsund, zijn meer een toeristische attractie dan een natuurverschijnsel. Het is zelfs moeilijk te geloven dat hier geen helpende hand aan te pas zou zijn gekomen. Het wegje dat achter en onder de waterval doorloopt is zo mooi vlak en breed alsof de natuur wist dat de bezoekers hier graag met twee naast elkaar over zouden lopen. Wie deze waterval in een film zou zien, zou steevast aannemen dat dit een Hollywood-decor is.
Weeral durft geen reisgids beweren of ik het al dan niet bij het rechte eind heb.

Enkele ogenblikken later rijden we voorbij Kvamskogen, een skicentrum. Niet te vergelijken met de skigebieden in de Alpen, zeker niet, maar menig Bergenaren zullen hier in de winter hun skilatten meer gebruiken dan wij, Belgen, in vijf jaar.

19h00
Omdat het zondag is, is het niet bepaald druk als we Bergen binnenrijden. Ook de tolhokjes zijn gesloten en dat is de belangrijkste reden voor het vlot verkeer.
Welke richting ? Altijd bergaf en 'Sentrum' volgen, Bergen ligt immers aan de kust.
Nabij het Vag (oude havenbekken) vinden we een prachtig hotel, volledig gerenoveerd en een juweeltje van interieur-design : het Augustin Hotel. En de prijs ? Ach ja, ander onderwerp…

19h45
We maken nog een avondwandeling door de stad. Via de FiskeTorget (Vismarkt) gaan we naar het dalstation van de Floy-baan. Een steile kabelspoorbaan brengt ons in 6 minuten naar de top van het 320 meter hoger gelegen Floyen. Het zicht over de stad mag er best zijn maar beter is nog het panorama over de kust en het parelsnoer van eilanden bij een ondergaande zon. Dit is zeker een foto waard, ook al staan er 20 Japanners hetzelfde te doen.

21h20
De zon is onder, het spektakel is voorbij en alle Japanners staan samen met ons te wachten om terug naar beneden te geraken met het treintje. Eens de zon onder wordt het hier snel fris.

Terug in het hotel stellen we vast dat de kok geen late gasten meer wil ontvangen. en zijn we genoodzaakt een meeneempizza van bij Pepe's in onze badkamer op te eten. Ponta slaapt immers al in de kamer, als een roosje …

volgende dag