Vrijdag 22 september 2000

Caniço – Funchal (luchthaven) – Brussel (luchthaven)

vorige dag | routebeschrijving vandaag | Overzicht

10h55
Toen we rond 8 uur deze morgen een blik worpen tussen de gordijnen naar buiten was het een helderblauwe lucht. Na de douche, het ontbijt en het inladen van de wagen lijkt alles terug dicht te trekken. In het noorden van de eiland wordt regen voorspeld, met zelfs onweer in de bergen.
We rijden via Machico naar Ponta de São Lourenço. Vanop de kustweg zien we de Islas Desertas duidelijk liggen. Volgens de reisgids zijn deze eilanden zowat de barometer van het weer op Madeira. Als we de eilandjes goed zien liggen, kunnen we in de oostelijke uithoek van het eiland zon verwachten. Dat is dus een goed vooruitzicht !

11h25
We maken even een zijsprong naar de Pico do Facho of ‘Fakkelberg’ (322 meter) nabij Machico. Het uitzicht reikt van de luchthaven in Santa Cruz over Machico tot het schiereiland van São Lourenço en de Islas Desertas.
Deze plaats was vroeger een uitkijkpost om, met grote vuren, Funchal te waarschuwen voor zeerovers. Nu is ze echter gedegradeerd tot een stinkend openbaar toilet met volle vuilbakken, kapotgeslagen picknicktafels en glasscherven overal.

12h00
Van zodra we de tunnel uitkomen die Caniçal verbindt met de rest van het eiland, stellen we vast dat het landschap hier een stuk droger is dan aan de andere kant. Hier valt duidelijk veel minder regen dan elders op het eiland. Vroeger op het seizoen zal het hier wel groener zijn.

Caniçal is één van de weinige dorpjes die werkelijk aan het water liggen. Tot begin jaren 80 werd van hieruit nog op walvissen gejaagd. Bij dit mooie weer ziet het dorpje er vrij gezellig uit, bovendien is het prachtig versierd met slingers, vlaggen en lampionen ter gelegenheid van één of ander locaal feest. We parkeren de wagen en wandelen door de smalle straatjes naar de haven. Er valt echter weinig te beleven. Een doodgebloeide industrie vanwege het verbod op walvisvangst en enkele lelijke betonnen havenkaaien is alles wat we er vinden. Het kleine walvissenmuseum heeft zopas zijn deuren gesloten voor een middagpauze, dat hebben we dus gemist.

12h40
Quinta do Lorde is een rustig gelegen hotel in de baai van Ponta de São Lourenço. Het is een oase in een dor en desolaat landschap van rotsen en lage struiken. Het interieur is opvallend modern en de smaakvolle kunstwerken maken het compleet.
We overnachten hier spijtig genoeg niet, maar voor een lunch op het zonneterras met prachtig zicht op de oostelijk landtong van het eiland, maken we graag tijd. 
Als ik ooit een plaats moet zoeken om vanuit de dagelijkse drukte en sleur tot rust te komen, zal deze wel één van de favorieten zijn.

14h05
Baía da Abra.
We parkeren de wagen op de kleine parking die tevens het einde van de weg is. Er staan een tiental wagens en een kleine bestelwagen die frisdranken en snacks verkoopt. Ik heb een vermoeden dat zijn aanwezigheid hier nuttig kan zijn bij dergelijk warm weer.
We volgen het enige pad in oostelijke richting dat ons langs de baai van Abra brengt. Er ligt een zeilboot voor anker in de baai.
De brede weg gaat snel over in een smal pad dat zich kronkelt langs de rotsen. Het gaat voortdurend op en neer en het is niet altijd duidelijk langs waar het pad loopt. De rotsstructuren veranderen na elke bocht. Ook de immense uitzichten over noord- en zuidkust wisselen elkaar af.

15h10
Wegens tijdgebrek moeten we rechtsomkeer maken bij de ‘Estreito’, een 10 meter breed rotsgedeelte dat het laatste begaanbaar stukje van de landtong verbindt. Aan beide kanten van deze ‘Estreito’ gaat het enkele tientallen meters loodrecht naar beneden tot in zee. Om van hieruit tot het verste punt te wandelen en terug zou nog een uur in beslag nemen, maar dan komen we te laat op de luchthaven. Na een verdiende slok uit de drinkbus en nog enkele foto’s keren we terug.

16h05
Na een uur wandelen in de verzengende hitte ben ik blij te zien dat de kleine bestelwagen nog steeds op de parking staat. Mijn vermoeden van bij het vertrek was dus gegrond. Het maakt mij nu niet uit wat een Cola hier kost, ik moet er één hebben !

17h10
Santa Cruz, luchthaven
Zoals gebruikelijk is bij luchthavenformaliteiten zijn we twee uur voor het vertrek aanwezig. De auto wordt afgeleverd bij het verhuurbedrijf en ik werp nog een laatste blik op de dagteller van de wagen : we hebben 620 km gereden. Niet mis voor een eilandje dat amper 56 bij 19 kilometer groot is.

18h00
Bij het inchecken van de valiezen krijgen we te horen dat de vlucht van 19h00 vertraagd is tot … 23h30. Weer zo één van de ongemakken die bij een chartervlucht horen. We hadden dus met gemak onze wandeling op de landtong van São Lourenço kunnen voltooien, maar ja …
De tegemoetkoming bestaat uit een bon voor een warme maaltijd in één van de luchthavenrestaurants. Waar die zich bevindt en wanneer we er moeten zijn is niet erg duidelijk.
We profiteren nog van het goede weer en de laatste zonnestralen op het terras van de luchthaven. Het zal niet lang meer duren vooraleer de zon achter de heuvels verdwijnt. Samen met de vele andere gestrande passagiers kijken we naar de vliegtuigen die wèl kunnen vertrekken.

20h10
Het begint te schemeren en we zoeken het bewuste restaurant op. Aan tafel maken we kennis met een jong koppel dat zowat dezelfde rondreis heeft gemaakt op Madeira als wij. Eigenlijk delen we dezelfde ervaringen en indrukken over dit verrassende eiland. We geven elkaar nog enkele interessante tips maar we weten allebei dat het voor een volgende keer zal zijn.
Ik bel ook nog even naar het thuisfront om te verwittigen dat ze voor ons niet wakker hoeven te blijven.

23h30
We zitten eindelijk in het vliegtuig en gaan dadelijk opstijgen. De piloot verontschuldigt zich voor de vertraging, maar we weten ook wel dat het niet zijn fout is.
‘Adeus Madeira’ denk ik nog, terwijl ik de lichtjes van Funchal aan mijn venstertje zie passeren. Ik vraag me af of ik wel een oog dicht zal kunnen doen tijdens de vlucht.

04h10
We landen in Zaventem en ik heb onderweg weinig geslapen. Het vluchtpersoneel veronderstelde dat hun passagiers midden in de nacht nog zouden genieten van een lunch-in-kartonnen-doos en tax-free aangelegenheden. Zelfs het licht werd nooit gedoofd.

Hoe was de reis ? Prachtig ! Madeira moet je zien, maar dan zonder chartervlucht.

Overzicht