Donderdag 21 september 2000

Vinháticos - Caniço

vorige dag | routebeschrijving vandaag | volgende dag

10h10
Als we vertrekken vanuit de pousada werpen we nog een laatste blik op de Encumeada-pas, het ziet er nog slechter uit dan gisteren. We gaan vandaag proberen om wandeling 4 van gisteren van de andere kant aan te pakken, via Bocca da Corrida. Tenminste als het weer meevalt.

10h55
Nadat we voorbij Ribeira Brava terug landinwaarts trokken, stellen we vast dat het vinden van het begin van de wandeling een moeilijke zaak wordt.
Een mooie, geasfalteerde weg loopt dood op een aantal huizen en een smal boswegje. Ik probeer wat meer te weten te komen bij enkele bewoners die een bestelwagen aan het laden zijn. Ze verstaan echter geen letter Engels. Ik laat ze lezen op de wegenkaart zodat ze me eventueel kunnen tonen waar we zijn, maar dat is eveneens onbegonnen werk. Het lijkt alsof ze nooit eerder een kaart van Madeira gezien hebben.
Hieruit besluit ik dat onze kaart eigenlijk te wensen overlaat. Met een schaal 1/50 000 is het al één van de betere (meer gedetailleerde) exemplaren, maar de informatie blijkt niet altijd exact te zijn.

11h30
Via Campanário en Quinta Grande bereiken we Cabo Girão.
Of we vandaag nog zullen wandelen is zeer de vraag. Als we richting binnenland kijken zijn we de wolken laag tussen de bergen hangen, en dat voorspelt weinig goeds.
De rotskaap van Cabo Girão is 580 meter hoog en is op één na de hoogste van Europa. In de diepte, aan de voet van de rots zien we nog enkele streepjes bouwland met bananen en druiven. We lopen ook even binnen in het kleine museum over de geschiedenis van het toerisme op Madeira in de vorige eeuw. Best leuk zijn de foto’s van reizigers van toen, die eerst per boot, later per watervliegtuig het eiland bezochten. Het moet wel een hele onderneming geweest zijn…

12h45
In de wirwar van straatjes van Estreito de Câmara de Lobos rijden we bergopwaarts, op zoek naar Boca da Corrida. Eigenlijk met de moed der wanhoop, want er zijn geen wegwijzers of straatnamen. Eén wijzerplaatje naar Jardim da Serra doet vermoeden dat het niet ver weg kan zijn. Voor de rest gokken we aan elke splitsing die we tegenkomen, tot we aan een doodlopend pleintje komen.
Ik bekijk nog even de kaart om te zien hoeveel mogelijkheden we hebben om op een dergelijk pleintje vast te lopen. Het zijn er niet veel, en als ik de beschrijving van de reisgids er op nalees, besluit ik dat we wel degelijk in Boca da Corrida (1235 meter) aanbeland zijn. We hebben dus goed gegokt !
Het startpunt van de wandeling die we zochten, eigenlijk het andere uiteinde van de wandeling die we gisteren deden, ligt echter compleet in de mist. We waren van plan een stuk ervan aan deze kant te wandelen tot Boca do Cerro, vanwaar het uitzicht prachtig moet zijn. Het is momenteel helemaal niet koud, maar we zien echter geen steek voor de ogen.
We lunchen ter plaatse, in de hoop dat binnen een half uurtje de mist misschien opgetrokken zal zijn.

13h25
De mist blijft hardnekkig hangen en we rijden dus terug naar beneden. Het baantje dat ons tot Boca da Corrida bracht is wel vrij steil maar de versnellingsbak erop stuk rijden, zoals de reisgids beschrijft, is wat overdreven.

13h50
Terug aan de kust in Câmara dos Lobos nemen we richting Funchal. We rijden er echter in een grote boog rond, via de rustige buitenwijken van de stad. We houden immers niet van de drukte van de stad. Het is nog steeds zwaar bewolkt, het kan elk ogenblik gaan regenen.

14h35
Monte, het ligt in de heuvels ten noorden van Funchal op een hoogte van 520 meter. Het doet me denken aan Montmartre in Parijs. Niet dat de kerk van Nossa Senhora do Monte lijkt op deze van Montmartre, maar vooral qua ligging en uitstraling is de gelijkenis erg groot. Op het pittoreske pleintje Largo da Fonte staan kraampjes onder de bomen met kleurrijke pulls, mutsen en rugzakjes te wachten op de toeristen. Vanuit de kleine restaurants komen heelrijke geuren die ons honger doen krijgen, maar we kunnen eraan weerstaan.

Aan de voet de van kerk wachten de ‘runners’ met hun rieten tobogans eveneens op passagiers die een ritje bergaf willen maken naar Funchal. Het is een dure aangelegenheid die ons echter niet interesseert.

Voor het sterk gelovige Madeira is Monte een belangrijke bedevaartplaats. Een oud vrouwtje kruipt op haar knieën met een kaars in de hand de trappen op tot aan de kerkpoort. Er kijken weinig mensen naar om, alleen een andere vrouw helpt haar bij haar pijnlijke boetedoening.

15h05
We rijden verder een stukje landinwaarts om vervolgens via de EN201 in Curral dos Romeiros te belanden. Van hieruit krijgen we een zicht op Funchal en de haven. Op dit moment niet bepaald een foto waard want het regent…
We rijden verder door een bos van eucalyptus- en mimosabomen.

15h25
Via enkele kleinere baantjes komen we aan Quinta do Palheiro of Blandy’s Garden. Deze tuinen zouden een bezoek waard zijn, maar we staan nu voor een gesloten poort. Het is enkel open in de voormiddag.

15h50
Bij de Jardim Botânico hebben we meer geluk. Deze tuin verzamelt zowat alles wat er aan flora te vinden is op Madeira, van orchideeën en paradijsvogelbloemen tot bananenbomen en cactussen. Het laat me toe enkele foto’s te nemen van de specimen die we in de voorbije week niet of weinig zijn tegengekomen. Verder herbergt deze tuin ook een hele verzameling papegaaien en andere zeldzame vogels die echter niet altijd even gelukkig lijken in hun kooi.

17h00
Een uurtje volstaat om deze botanische tuin te bezichtigen, of we hebben er althans genoeg van. Het begint stilaan tijd te worden om ons hotel in Caniço op te zoeken.

volgende dag