Dinsdag 19 september 2000

São Jorge – Vinháticos

vorige dag | routebeschrijving vandaag | volgende dag

9h30
We vertrekken om de noordkust af te werken via Porto Moniz.
Vreemd wel, dat vooral op deze noordkant van het eiland ons de wijngaarden opvallen.  Ze liggen in terrasvorm op de bergflanken.  De oogst is al begonnen, langs de weg zien we geregeld kleine open vrachtwagens waar arbeiders hun rieten manden met druiven komen ledigen. 
Er zijn ook veel bloemen langs de weg, alhoewel er reeds veel uitgebloemd is.  Het is zwaar bewolkt maar boven de zee in de verte is er blauwe lucht.

10h35
Na Ponta Delgada en São Vicente rijden we door Seixal.  Het is zwaar bewolkt en het druppelt.  De kust ziet er hierdoor niet bepaald aantrekkelijk uit.  We rijden verder langs de rotskust, deze keer dicht langs het water, en tunnelen ons verschillende malen door de rotsen. 

10h55
In Porto Moniz is de zee zelfs vrij woelig.
We parkeren de wagen en nemen een kijkje bij de natuurlijke zeewaterpoelen. Het zijn uit vulkanisch gesteente bestaande bassins die als publiek zwembad dienst doen.  Bij dit weer is er echter weinig publiek, wat het voor ons vergemakkelijkt om eens over de smalle paadjes tussen de poelen te wandelen.

11h25
Meer dan de zeewaterpoelen is hier niet te zien.  We vertrekken dus uit Porto Moniz en via een aantal haarspeldbochten klimmen we snel de hoogte in.  De hoogvlakte van Paúl da Serra ligt immers 1000 meter boven de zeespiegel.
Onderweg klaart het op en we zien meer kleur in het landschap.

11h35
Bij een splitsing slagen we af richting Paúl da Serra.  Het is opnieuw overtrokken en we rijden zelfs de wolken in.  Op een hoogte van 1060 meter is het zicht is nog amper 50 meter.  Er doemen enkele eenzame koeien op uit de mist.  Gelukkig voor hen en ook voor ons staan ze niet op weg maar wel veilig achter een omheiningdraad.

11h55
Remal (1320 meter)
We hebben even tussen de wolken door een glimp kunnen opvangen van Prazeres dat aan de zuidkust ligt.  Dit hele mistige gedoe is echter niet wat we van dit hoogplateau verwacht hadden.
We kunnen ons moeilijk een beeld vormen van het landschap bij dit weer.  Momenteel zien we enkel wat dor gras, stenen en … een waterzonnetje !

12h35
We rijden de hoofdweg af naar Rabaçal.  Het is een smalle weg die wel angstig aandoet als er een tegenligger aankomt. Aan de ene zijde is er een rotsmuur en aan de andere zijde een afgrond.  De weg is zo breed als anderhalve auto en er zijn geen uitwijkplaatsen.  Telkens er een wagen in tegengestelde richting aankomt lijkt het wel hopeloos.  Geen van beide wil een centimeter te veel uitwijken om niet in de problemen te komen.  Maar gelukkig geraakt iedereen toch waar hij moet zijn.  Wij dus in Rabaçal.

13h30
Rabaçal (1060 meter).
Na een korte lunch in de wagen trekken we onze stapschoenen aan.  De zon komt er af en toe door maar toch vrij fris.
We starten de wandeling naar 25 Fontes, zo te zien een familie-uitstap voor de locale bevolking.

Het eerste deel gaat door een bos via stenen trappen naar beneden tot we aan een brug komen over een kloof.  Van daar gaat het steil omhoog om op het  niveau van de levada te komen.  Er is geen aarden pad naast de levada, maar we lopen over een stenen muurtje van zowat 30 centimeter breed.  Tegenliggers zijn er hier eveneens maar de situatie is niet problematisch zoals met de wagen daarnet.

14h20
25 Fontes.
Nadat enkele kakkelende Portugezen vertrokken zijn kunnen we zelf genieten van de 25 Fontes.  Langs varens en verschillende soorten mossen valt het water in meerdere watervalletjes naar beneden.  De ontelbare variaties van glinsterend groen weerspiegelen in het water.  Ook een eenzame geit geniet van het spektakel maar we hadden al gemerkt dat ze eerder uit is op onze snack.

14h55
We laten de 25 Fontes voor wat ze zijn, nemen onze rugzak en keren terug.  Onderweg genieten we van de groene, onaangetaste oase die de levada omringt.  Het enige storende element is het lawaai uit de verte van enkele Portugezen die het wandelplezier op een andere manier ervaren dan wij.

15h50
We zijn terug bij de wagen in Rabaçal en hebben het behoorlijk warm gekregen na de laatste klim van deze wandeling.  Na de riskante terugweg naar de hoofdbaan besluiten we een ommetje te maken langs de zuidkust, waar meer zon is.  We zouden anders ook te vroeg in Vinháticos zijn.

16h35
De weg naar de zuidkust brengt ons langs een bos met eucalyptusbomen, het ruikt sterk.  Voor we Calheta binnenrijden langs een smal baantje zitten we even vast in … een file.  Het is een bestelwagen die een lading aan het lossen is aan één van de huizen.  We hebben echter geen andere keus dan te wachten, want er zijn in de verste verte geen zijstraten.  Bovendien, wie weet waar we dan zouden uitkomen ?

Aan de zuidkust is er duidelijk meer zon, ook meer huizen maar wel minder bloemen.
We nemen vanaf hier niet de kustweg, maar wel de baan die iets meer in de heuvels ligt en tevens veel rustiger is qua verkeer. 

17h35
Via Arco da Calheta, dat versierd is met slingers en veelkleurige papieren bloemen, en Ponta do Sol, waar pas echt de bananenplantages tevoorschijn komen, bereiken we Ribeira Brava.
Het is een iets grotere en minder aantrekkelijke stad met enkele appartementsgebouwen en bedrijven in een smalle vallei.  Het is er nogal druk.
We rijden terug landinwaarts, richting Serra de Água, via de smalle kloof gevormd door steile rotsen met hier en daar een klein terras met druivenstruiken.

17h50
Pousada dos Vinháticos.
Het is een zogenaamd ‘staatshotel’, maar gezien de ligging, het uitzicht en de functie (vele wandelaars) zou het beter ‘berghotel’ noemen.  Het imposante interieur met de zware deuren, de vele tapijten en de karige verlichting doet ons een sfeer opsnuiven uit het begin van deze eeuw.  Het personeel met keurige uniformen, het restaurant met zilveren bestekken en een prachtig zicht op de vallei maken het compleet.  Onze kamer aan de achterzijde heeft een zicht op de Lombo do Mouro, de oostkant van het hoogplateau van Paúl da Serra.  We genieten in het restaurant van het beste dat Madeira te bieden heeft op culinair vlak, wijn en dessert inbegrepen…

volgende dag