Vrijdag 15 september 2000

Brussel (luchthaven) – Funchal (luchthaven) - Santo Da Serra

vorige dag | routebeschrijving vandaag | volgende dag
 

14h40
Zaventem - Luchthaven
Het is altijd haasten als we ergens op tijd moeten geraken, maar deze keer zijn we op het voorziene uur aan de check-in.  Andere passagiers hadden wel minder moeite om op tijd te zijn, want zij waren een stuk vroeger ter plaatse en konden dus alle raampjes bij de niet-rokers bezetten. Noodgedwongen moeten we kiezen tussen apart gaan zitten bij de niet-rokers ofwel samen zitten op de tweede rij bij de rokers.  Het wordt het laatste, in de hoop dat er niet veel rokers zijn…

16h20
We zijn opgestegen.  10 minuten later dan voorzien maar dat noem ik nog geen vertraging.  Het is een Boeing 737 met 39 rijen van 6 plaatsen en hij zit bijna vol. Voor deze periode van het jaar had ik nooit gedacht dat er nog zoveel Belgen naar Madeira zouden vertrekken.  Het zijn dan wel hoofdzakelijk 60-plussers die het merendeel van hun vakantie in de omgeving van hun hotel in Funchal zullen doorbrengen, op enkele korte uitstappen na.
Aan de grond in Zaventem was het ietwat bewolkt, maar hierboven de wolken zitten we natuurlijk in een stralende zon.
De piloot meldt ons wie zoal voor de bediening zorgt in het vliegtuig en geeft enkele technische gegevens omtrent de vlucht : hoogte, snelheid en buitentemperatuur, alsof we onderweg even zullen uitstappen.

Het parcours gaat via Chičvres, Cambrai, Parijs, Chartres, Le Mans, Nantes, Golf van Biskaije, Santiago de Compostella om dan over de Atlantische Oceaan naar Madeira te vliegen.  De landing in Funchal is voorzien om 19h10, plaatselijke tijd.
In Funchal  zou het mooi weer zijn bij een temperatuur van 26°C.  Dat noem ik een prachtig vooruitzicht !

19h55
We beginnen te dalen om Madeira niet voorbij te vliegen.  En dat is niets te vroeg.  De ongemakken van een chartervlucht beginnen door te wegen: een kleine sandwich in een kartonnen doosje als avondmaal, een klein frisdrankje in een plastic bekertje vol ijs, en vooral te krappe zitplaatsen.  Weliswaar futiliteiten, maar ze doen me na vier uur vliegen snakken naar de bestemming.

De oostelijke uithoek van Madeira, het schiereiland Săo Lourenço, komt naderbij in het tegenlicht van de ondergaande zon.  We vliegen vervolgens op lage hoogte langs de zuidkust om ten slotte met een grote boog op ons doel af te stevenen.

20h10 (19h10 Madeira tijd)
We landen op de tarmac van Santa Cruz, de luchthaven van Madeira.  Ze ligt inmiddels in de schaduw van het eiland.  “Bemvindos” lees ik nog vaag op de bergflank naast de landingsbaan. Ik zet ook mijn horloge 1 uur terug.
Het luchthavengebouw is grondig vernieuwd en zelfs nog niet volledig afgewerkt.  Madeira ziet de toekomst rooskleurig in en verwacht nog meer toeristen.

Met de weinige vluchten die rond deze tijd toekomen, zien we onze valiezen vrij snel van de band komen.
Nu wordt het zoeken naar het Hertz-kantoor om de huurwagen in ontvangst te nemen.

20h00
Het was even zoeken naar de balies van de autoverhuurbedrijven, ze staan voorlopig nog opgesteld in tijdelijke ruimtes buiten aan de ingang van het luchthavengebouw.

Het is wat aanschuiven, wat handtekeningen plaatsen hier en daar en nog wat wachten op de vriendelijke jongedame die onze wagen gaat halen.  Er wordt een staat opgesteld van het koetswerk want hij staat zowat vol van kleine blutsen en krassen, een stuk of 30.  Een kras meer of minder zou zelfs niet opvallen.
Het is een Daihatsu Sirion 3cyl, 1000cc, 5-deurs met alles erop en eraan : airco, electrische ramen en buitenspiegels, centrale vergrendeling, airbag en radio-cassette maar aan deze laatste zullen we niet veel hebben.

De volgende en laatste zoektocht voor vandaag wordt ons hotel.  Ik rijd de snelweg op maar stel na enkele kilometers vast dat we in de verkeerde richting rijden.  Door de vele wegenwerken rondom de luchthaven namen we de snelweg richting Funchal en die moeten we juist niet hebben. 
Uiteindelijk vinden we toch de weg naar Santo Da Serra.  We rijden onder de landingsbaan van de luchthaven door en moeten vervolgens nog 10 km de heuvels in.

De zon is intussen reeds onder gegaan en het begint al snel te schemeren.
Als we een kwartiertje later Santo Da Serra binnenrijden is de nacht reeds gevallen.  Het zal moeilijk worden om het hotel te vinden want een duidelijk adres hebben we niet.  Het zou ons ook niet helpen, van straatnaambordjes hebben ze hier nog nooit gehoord.

Wat we wel vinden is het dorpspleintje, waar zopas een feest begonnen is.  Er is een podium waar een orkestje locale muziek speelt en er is eveneens een barbecue en drankstandjes.  Eenmaal het feest voorbij zijn we ook het dorpje uit en we hebben geen hotel gezien. Rechtsomkeer dus en dat blijkt ook niet evident te zijn in het donker op deze smalle bergbaantjes.

We vinden een Estalagem, maar het blijkt de verkeerde te zijn.  Een vriendelijke dame van het hotel vertelt me dat de andere Estalagem zich aan de andere kant van het dorp bevindt. We moeten er blindelings voorbij zijn gereden.  Dus banen we ons opnieuw een weg door de feestdrukte naar het andere uiteinde van het dorp.

20h50
Eindelijk, we zijn aan het juiste hotel.  En gelukkig is het restaurant nog open. Voor een luttele 600BF/persoon krijgen we een uitgebreid dagmenu voorgeschoteld.

22h30
Het is nog vroeg voor onze normen maar we zijn moe genoeg om te slapen.  Met de klanken van de volksmuziek vanop het dorpspleintje op de achtergrond val ik in slaap.

 

volgende dag