Zondag 28 juli 2002

Victoria Vancouver

vorige dag | routebeschrijving vandaag | volgende dag
 

Voor het eerst in weken is het ontbijt nauwelijks een ontbijt te noemen.  We bevinden ons duidelijk nabij de Amerikaanse grens en die invloed is hier ’s morgens merkbaar.  Hoe Victoriaans ook de stad beïnvloed mag zijn, dit hotel wil niet meedoen aan het typisch Engelse ontbijt dat we totnogtoe gewoon waren.

9h45
We volgen de ‘Marine Scenic Drive’, die ons via de kust naar het centrum van Victoria brengt.  Deze morgen was het nog helder weer, maar nu lijkt het helemaal overtrokken.  Regen zit er denk ik niet in.
Omdat we het niet zo gemunt hebben op de drukke stad, rijden we via de Johnson Street Bridge het centrum terug uit in westelijke richting.

11h05
Aan Fort Rodd Hill stappen we even uit.  We zijn niet echt geïnteresseerd in dit militiare fort uit het begin van de 20e eeuw, maar wel in de Fisgard Lighthouse dat enkel van hieruit te bereiken is.  Gebouwd in 1860 is dit de oudste Canadese vuurtoren.  Spijtig genoeg mogen we niet op de toren zelf.
We rijden dan maar terug naar het centrum want het is ondertussen reeds middag, tijd om te eten.

14h05
Een bezoek aan het Royal British Columbia Museum is het enige wat we voorzien hadden als een ‘must’.  Het geeft een overzicht van de sociale en culturele geschiedenis van British Columbia en is voor een groot deel gewijd aan de ‘First Nations Heritage’, de indianencultuur.  De kinderen weten niet waar eerst kijken en lopen.  Ze staan soms verbaasd te kijken naar de vreemde indianenmaskers en –sculpturen.
Ook in de galerij ‘Living Land, Living Sea’ waar vele natuurlijke habitats worden nagebootst op ware grootte, compleet met bomen, dieren, planten en geluiden, geven ze hun ogen de kost.

15h45
Het volledige museum bezoeken is onmogelijk en bovendien is alles niet zo boeiend voor de kinderen, dus houden we het hierbij.  Als we buiten komen is het opnieuw opgeklaard, maar er staat een frisse wind.   We keren terug naar de wagen die we onder het Empress Hotel geparkeerd hadden, vlakbij het museum.  De ferry van 16h00 zullen we echter niet meer halen.

16h20
En zo te zien zal die van 17h00 ook nog moeilijk worden.  Er staat een file op Highway 17 naar Swartz Bay.  Dat belooft niet veel goeds ...

16h45
Oef, we zijn er op tijd geraakt en schuiven nu aan in één van de ‘lanes’.  De ferry zit behoorlijk vol.  Het is zondagavond en waarschijnlijk hebben vele Canadezen een weekendje Vancouver Island achter de rug.

17h00
De trossen worden losgegooid en we nemen afscheid van Vancouver Island.  Onderweg blijven we buiten op het achterdek zitten.  De kinderen hebben hun kleurboeken uitgehaald en trekken hiermee de aandacht van enkele andere kinderen.
Het is niet echt warm maar het prachtige zicht op de Southern Gulf Islands doet dit wel vergeten.  Na de smalle doorgang tussen Galiano Island en Mayne Island steken we de Strait of Georgia over. 
Er komen donkere wolken opzetten, lang zal het niet meer duren voor er druppels vallen…

18h30
Na anderhalf uur leggen we aan in de veerhaven van Tsawwassen en een kwartiertje later rijden we van de ferry.
Het regent, dat moet geleden zijn van Barkerville, anderhalve week geleden !

19h20
Tussen de vele streets en avenues is het nog even zoeken naar de Black Dog B&B.  De gastenkamer is een tot studio omgebouwd schuurtje, met badkamer, keuken en bovenverdieping.  Het is een prachtig verblijf voor onze drie volgende nachten.
Als we bij tante Bernie aankomen is het gestopt met regenen.  Zij en Kirsten zijn benieuwd naar het relaas van onze tocht.  Met het digitaal fototoestel kunnen we ook enkele beelden tonen.  We stellen verbaasd vast dat we plaatsen gezien hebben waarvan ze nog nooit gehoord hebben, Peyto Lake bijvoorbeeld. 
We vertellen en het wordt laat.  Daarna wordt het nog later en … de kinderen zijn alweer in slaap gevallen.
Tijd om door te gaan, dus, en we spreken af om morgen samen nog enkele hoogtepunten van Vancouver te verkennen.

volgende dag