Zaterdag 20 juli 2002

Prince George Smithers

vorige dag | routebeschrijving vandaag | volgende dag
 

10h55
Vroeg vertrekken is nu éénmaal niet onze sterke kant, maar wat wil je met zo’n uitgebreid ontbijt als deze morgen:  broodjes met een grote keuze aan beleg, spek en worstjes met eieren, muffins, cornflakes, te veel om op te noemen.
Na een babbel met Pat vertrekken we westwaarts, richting Smithers.  Deze morgen bij het opstaan hadden we nog een helder blauwe lucht, maar nu is het terug zwaar bewolkt.
Ook hier is het landschap mooi, maar weinig boeiend.  De Yellowhead Highway (Hwy 16) voert ons door een brede vallei met weiden en velden, de heuvels rondom zijn begroeid met dennenbomen.

12h40
Vanderhoof.
Van hieruit zouden we naar Fort St. James kunnen rijden, ooit het centrum van de pelshandel.  Een bezoek en meer dan 130 kilometer er bovenop, zou al gauw twee en een half uur in beslag nemen.  Het mag geen gewoonte worden om ’s avonds laat toe te komen, dus slagen we dit over.

13h05
“Kijk, daar een zwarte beer!  Dat is nummer zes.”
Zoals gisteren zitten we in een gebied waarin we het niet zouden verwachten een beer te zien, landelijk en weinig bomen.

13h25
Fraser Lake
Na de lunch volgen we de Endako River via kleine dorpjes als Priestly, Sheraton en Tintagel.  We rijden door het Lakes District, een vlak gebied met veel meertjes en wat bossen met berken en sparren.
Het weer is nog steeds droog, wel zwaar bewolkt maar zeker geen regenwolken.

15h15
Burns Lake.
Er valt niet zoveel te beleven op onze route van vandaag.  Vandaar dat we hier even het Visitor Centre binnenstappen om te vragen waar we wildlife kunnen vinden.
Er is geen tekort aan zwarte beren dit jaar”, vertelt de dame ons, “sommige hadden zelfs 4 cubs, wat heel uitzonderlijk is.”
But you won’t see them”, vervolgt ze, “it’s too warm. They prefer to stay in the wet areas, near the lakes and swamps.”
Aan Babine Lake zouden we mogelijk moosen kunnen zien.  Dat is goed nieuws!  Dan zou er vandaag toch iets gebeurd zijn.

16h00
In Topley nemen we de afslag naar Granisle.  Dat ligt aan Babine Lake en daar zouden we dus moosen kunnen zien.  De weg is een stoffige gravel, maar onze wagen is toch al vuil, dus dat geeft niet.

16h10
We hebben weer een zwarte beer gezien, de zevende nu al.  Hij zag ons niet, maar plots sprong hij weg tussen de struiken toen er een andere auto passeerde.  Gelukkig hebben we er toch een mooie foto van kunnen maken!
Iets verder zien we ook een wapiti-hert, maar die zijn sneller dan beren. Dus geen foto hiervan.

16h50
We zijn in Granisle aan het Babine Lake en we hebben tot nu toe geen moosen gezien.  Het grote meer ligt er rustig bij.
We rijden terug.

17h30
“Ah, kijk,  nog een beer! Dat is nummer acht.”
Het is misschien dezelfde van daarstraks, maar voor de telling maakt dat niets uit.  Een beer is een beer en hij telt mee.  Hij zit rustig besjes te eten aan de rand van de weg.

18h00
Houston, nee, niet Houston, Texas
Raketten zijn hier niet, maar in de verte voor ons zien we eindelijk terug bergen met sneeuw, de Coast Mountains.  Het is intussen ook volledig opgeklaard en ook boven de bergen is er duidelijk veel zon.

18h50
Smithers.
We halen ons plannetje boven om de Logpile Lodge te vinden.  Die ligt niet langs de highway, maar ietwat afgelegen langs smalle baantjes de heuvels in.
Het is een prachtige lodge en ook een prachtige ligging.  We worden verwelkomd door de eigenares die Zwitsers blijkt te zijn.  De lodge telt slechts zeven kamers en we zijn vanavond de enige overnachtende gasten.
Het restaurant blijkt echter wel volgeboekt te zijn en we merken al snel waarom: de keuken is voortreffelijk en, om eerlijk te zijn, niet echt Canadees.  Het Europese getint menu trekt zo te zien veel Canadese gasten aan.
Barbara, de vriendelijke gastvrouw is heel attent en is kennelijk ontroerd door onze kinderen.  Ze maakt voor hen een speciaal gerecht dat niet op het menu staat:  kip met appelmoes!
Later vernemen we dat ze zelf drie kinderen van ongeveer dezelfde leeftijd heeft die momenteel op vakantie zijn bij haar ouders in Zwitserland.
Onze kamer is onvergetelijk.  De zware boomstammen waaruit de lodge is opgebouwd zijn ook aan de binnenzijde zichtbaar, ook in de badkamer.  De meubels zijn sober gemaakt in massief dennenhout maar passen prachtig bij het interieur.  Weeral een plek om te onthouden voor een volgende keer.  Het is zalig om hier in slaap te vallen…

volgende dag