Dinsdag 16 juli 2002

Jasper Maligne Lake - Jasper

vorige dag | routebeschrijving vandaag | volgende dag
 

9h30
Het ontbijt met Eric, Helen en de kinderen valt best mee.  Buiten Hilde en Eric die elkaar voor het laatst in 1974 ontmoet hebben in België, kent niemand elkaar.  Er valt dus heel wat kennis te maken: over de familie in België, over de reis die we nu maken, over zeilen en kamperen, enzovoort.
Heel vreemd is dat vooral de kleinsten, Kika en Bailey, uitgebreide gesprekken hebben over de confituur aan tafel en de wilde dieren van gisteren, terwijl ze geen letter van mekaar begrijpen.  Bailey verstaat geen Nederlands en Kika geen Engels.  Ponta en Zachary zijn wat schuwer, maar als het speelgoed wordt uitgehaald is er geen taal meer nodig.  Een knuffeldier is even zacht in het Engels als in het Nederlands!

Na het ontbijt gaan we een kijkje nemen in hun 5th-wheel trailer.  Het is een camperoplegger die getrokken wordt door een pick-up truck.  De oplegger is zowat 10 meter lang.
We wuiven hen uit want ze vertrekken terug naar huis, naar Edmonton.

11h50
Wij zetten onze reis verder naar de Maligne Valley.  Op de radio horen we het weerbericht:  prachtig weer, enkele kleine wolkjes, 28 °C.  Wat moeten we nog meer hebben?

12h10
De Maligne Canyon is de eerste stop.  Van aan de parking aan Second Bridge wandelen we via een gemakkelijk pad langs de kloof tot een Fourth Bridge en terug. Het is een korte wandeling, maar we krijgen een fraai zicht op de indrukwekkende canyon.
Ook een gift shop krijgt ons in de ban.

14h10
Via de Maligne Lake Road rijden we langs Medicine Lake tot aan Maligne Lake zelf.  Het wordt hoog tijd dat we iets eten en gelukkig is er ook een restaurant.
Nadien wandelen we een stukje langs de oever van het meer.  Er liggen enkele boten klaar die een tocht naar Spirit Island maken, maar dat zijn we niet van plan.  We willen echter zelf een tochtje maken met een kano op het meer.  Spijtig genoeg is het niet toegestaan om met twee volwassenen en twee kinderen in één kano te zitten.  Pech dus.
En eigenlijk hebben we er geen tijd voor, we hebben immers nog wat op het programma voor vandaag.

15h40
We rijden terug naar beneden, richting Jasper.  Er is iets meer bewolking opgekomen, maar er waait een warme wind.
Bij gebrek aan echte beren spelen de kinderen dan zelf maar beer.
Beren in de auto! Help, help, op de achterbank

16h10
Hé, dat was een echte beer!
Het is de eerste die we zien en hoe snel het ook ging, we kunnen alleszins vertellen dat we er één gezien hebben.

17h00
We zijn terug in Jasper en rijden door naar de Athabasca Falls die we gisteren door tijdgebrek overgeslagen hadden.  We zien nu de bergen langs de Icefilds Parkway in de andere richting, ook mooi natuurlijk.

17h20
De Athabasca Falls zijn de spectaculairste die we totnogtoe gezien hebben.  Het water valt niet echt diep (23 meter), maar de overweldigende massa die met een overdonderend lawaai naar beneden stort is adembenemend.  Ook de oude rivierbedding en de ‘potholes’ (ronde holtes) uitgesleten in de zachte kalkrotsen zijn opmerkelijk.

18h35
Hé, dat was een moose!”
Het dier liep echter snel het bos in, veel te snel om een foto te nemen.
Voor we terug rijden naar Jasper, moet we nog naar Mount Edith Cavell want daar zullen we morgen geen tijd meer voor hebben.  De weg ernaartoe is veel smaller en minder onderhouden.  Daarom mogen grote campers en trailers hier niet oprijden. Er zijn ook veel putten in de weg, de kinderen vinden dit bijzonder leuk.

18h50
Kijk, een zwarte beer!”, het is de tweede die we zien.  Hij zit rustig besjes te eten langs de Mount Edith Cavell Road.  Onze aanwezigheid stoort hem blijkbaar helemaal niet.

19h00
En het blijft niet uit.  Iets verder zien we twee eekhoorntjes.

19h25
De weg eindigt op een grote parkingplaats.  We zijn niet alleen, maar er is zeker geen grote drukte. De zon zit reeds achter de bergen en werpt zijn laatste licht op de flanken van de Mount Edith Cavell, een kleurspektakel dat er mag zijn.  Het is echter nog klaar genoeg om een wandeling te maken.

We wandelen langs de Path of the Glacier Trail.   Dit pad gaat via een morene, waar Ponta veel mooie stenen vindt.  Het is moeilijk om haar uit te leggen dat we niet alles kunnen meenemen.
Het zicht op de Angel Glacier en Cavell Glacier in de verte is onvergetelijk.  De kinderen worden echter te moe om het hele pad te doen en we besluiten terug te keren.
Een gerommel in het dal doet ons opschrikken: we zien een brok ijs dat van de Angel Glacier naar beneden tuimelt, gelukkig van op een veilig afstand.

20h10
Terug bij de wagen stellen we vast dat het begint te schemeren, hoog tijd dus om terug te keren.  De kans om wilde dieren te zien is nu wel groter, maar dat betekent ook dat ze wel eens te kort bij de wagen zouden kunnen opduiken…

21h00
In Jasper vinden we nog een Grieks restaurant waar we uitzonderlijk vriendelijk bediend worden, gezien dit late uur.  De kinderen hebben vandaag bijzonder flink gepresteerd en verdienen een ijsje als afsluiter.

volgende dag